چرا که به دلیل تک شهری بودن استان پتانسیل مدیرتی موجود در روستاهای اطراف به خوبی مورد استفاده قرار گرفته است. در طی چد سال گذسته اکثر دستگاههای متولی امور زیر بنائی در ستان همچون آب وبرق وگاز و مخابرات در ازریابی های کشوری در بخش توسعه روستایی رتبه برتر را کسب کرده اند .

امروزه به جرات می توان گفت که پوشش خدمات زیر بنائی در روستاهای استان بالای 98 درصد است .

اهالی روستای مهر زمین در شمال غرب استان وهم مرز با ساوه همچون اهالی روستاهای فردو وکرمجگان در جنوبی ترین نقطه استان وساکنین مزرعه  الهیار در در شمالی ترین نقطه در استان  وهم مرز با استان تهران از نعمت آب وبرق ومخابرات ودر برخی موارد از گاز شهری برخوردار هستند.

توسعه گسترده این خدمات زیربنائی تا دوردست ترین نقطه روستایی ونزدیک مرزهای استان با استانهای همجوار باعث شده است که اهالی روستاهای همجوار با استان قم تقاضای منفک شدن ازاستان همسایه وانتقال به قم را داشته باشند.

اما متاسفانه توسعه شهری در داخل شهر قم همگام با حاشه های آن نبوده است .

یکی از دلایل عمده توسعه نیافتگی شهر قم تک شهری بودن استان قم وایجاد نشدن ساختار سازمانی  ومدیریتی متناسب بااین استان شهر است که باعث بوجود آمدن تداخلات گسترده مدیرتی در این استان شهر شده  که همواره باعث ایجاد معضلات وکشمکش های گسترده در تصمیم گیری ها در راه  اجرای پروژه ها در این شهر است .

اضافه شدن یک یا چند شهرستان وخارج شدن از حالت استان شهری و تضارب آرا و افکار با شهرهای همجوار قدری می تواند از این تداخلات و انجماد مدیرتی بکاهد.